Biało-czerwone obchody

Uroczyste obchody główne stulecia wybuchu Powstania Wielkopolskiego 1918-1919, które zorganizowano we Wrześni 28 grudnia zjednoczyły wrześnian ponad polityką, różnicami pokoleniowymi czy ideowymi. Cel był jeden – uczcić pamięć powstańców.

Duch patriotyzmu i radość z wolności, które towarzyszyły naszym przodkom, odczuwalne były także podczas świętowania setnej rocznicy tych wydarzeń. Na ulicach Wrześni powiewały biało-czerwone flagi i proporce, a mimo zimnej i deszczowej aury w sercach wielu zagościła radość i poczucie wspólnotowości.

Obchody, na które zaprosili starostwa wrzesiński Dionizy Jaśniewicz i burmistrz Wrześni Tomasz Kałużny, rozpoczęła uroczysta msza święta w kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Stanisława Biskupa Męczennika we Wrześni koncelebrowana przez księży Mieczysława Kozłowskiego, Czesława Krolla, Kazimierza Kuczmę, Adama Zalesiaka i Przemysława Brandta. Po nabożeństwie zanim wychodzący z kościoła uformowali się w uroczysty pochód, otrzymali z rąk harcerzy z hufca Wrzos flagi polskie i powstańcze. W uroczystym przemarszu na cmentarz parafialny prowadzonym wojsko przeszły poczty sztandarowe, samorządowcy, przedstawiciele szkół, instytucji, a także służby mundurowe. Tradycyjnie nie zabrakło wrzesińskich kombatantów.

Dalsza część uroczystości odbyła się pod pomnikiem-mogiłą Powstańców Wielkopolskich na cmentarzu przy ulicy Gnieźnieńskiej. Na początku odśpiewano hymn Polski. Podniosłą chwilę podkreśliły race odpalone przez kibiców Lecha Poznań. Zebranych powitał dyrektor Muzeum im. Dzieci Wrzesińskich Sebastian Mazurkiewicz. – Mija sto lat od momentu wybuchu powstania wielkopolskiego. Po latach niewoli nasi przodkowie chwycili za broń i wyzwolili Wielkopolskę, w tym Wrześnię i ziemię wrzesińską. Kiedy zakończyła się I wojna światowa, nadarzyła się okazja, by zrzucić jarzmo zaborcze. Rankiem 28 grudnia 1918 roku powstańcy pod dowództwem Władysława Wiewiórowskiego zajęli koszary we Wrześni. Stolica powiatu stała się miastem polskim. Nie spoczęli na tym. Już następnego dnia udali się na pomoc w wyzwalaniu sąsiedniego Witkowa. W kolejnych dniach powstańcy z Wrześni, Miłosławia, Borzykowa, Nekli i Strzałkowa brali udział w walkach o Gniezno pod Zdziechową, następnie toczyli boje o Żnin, Szubin, Rynarzewo czy Inowrocław, a także w innych zakątkach Wielkopolski. Wielkie zasługi w zwycięstwach na froncie północnym należą się generałowi Kazimierzowi Grudzielskiemu. Wielu powstańców straciło życie w tych walkach. Niektórzy z nich spoczywają w tej oto mogile, przy której się zebraliśmy. Powstańcy wielkopolscy, pamiętamy wasze czyny, pamiętamy o Was. Oddajemy Wam hołd i cześć. Po jego przemowie wicestarosta wrzesiński Waldemar Grzegorek odczytał list od starosty Dionizego Jaśniewicza (treść publikujemy poniżej). Następnie nastąpiło odsłonięcie tablic pamiątkowych zawierających nazwiska powstańców z terenu ziemi wrzesińskiej poległych i zmarłych wskutek  odniesionych ran. Tablice odsłonili wicestarosta Waldemar Grzegorek, zastępca burmistrza Wrześni Artur Mokracki oraz reprezentanci stowarzyszenia Samorządny Powiat Aleksandra Głowacka i Grzegorz Kaźmierczak, dzięki których staraniom i zaangażowaniu tablice te powstały. Apel pamięci poprowadził major Artur Chlebowski z 33. Bazy Lotnictwa Transportowego 3 Skrzydła Lotnictwa Transportowego w Powidzu. Zakończyła go salwa honorowa w wykonaniu wojska. Uroczystości na cmentarzu zwieńczył wystrzał z armaty w wykonaniu braci kurkowych oraz złożenie wiązanek kwiatów i zniczy pod pomnikiem powstańców. Jako pierwsi wieniec złożyli wrzesińscy kombatanci. 

W piątkowe popołudnie 28 grudnia wrześnianie, podobnie jak ich przodkowie sto lat temu, zebrali się w ważnej idei. Sto lat temu zrobili to dla wolności, sto lat później zrobili to dla uczczenia pamięci walczących o wolność.

Agnieszka Przysiuda-Zielkowska

  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (1)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (2)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (3)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (4)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (5)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (6)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (7)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (8)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (9)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (10)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (11)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (12)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (13)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (14)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (15)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (16)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (17)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (18)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (19)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (20)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (21)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (22)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (23)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (24)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (25)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (26)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (27)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (28)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (29)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (30)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (31)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (32)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (33)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (34)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (35)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (36)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (37)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (38)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (39)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (40)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (41)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (42)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (43)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (44)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (45)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (46)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (47)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (48)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (49)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (50)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (51)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (52)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (53)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (54)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (55)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (56)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (57)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (58)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (59)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (60)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (61)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (62)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (63)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (64)
  • 100lecie Powstania Wielkopolskiego (65)

 

List Starosty Wrzesińskiego

BOHATEROM CHWAŁA...

… w setną rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego

Kim są bohaterowie? Czy ktoś z nas ma wiedzę na temat, jak rodzą się bohaterowie? Czy wśród nas żyją obywatele, którzy noszą w sobie jakiś skrzętnie skrywany gen bohaterstwa? Czy jest coś, co ich wyróżnia w naszej wspólnocie spośród innych obywateli? Co musi się wydarzyć, aby ktoś z nas stał się bohaterem, żebyśmy bez chwili wahania powiedzieli: ten jest bohaterem.

Stoimy dzisiaj przed pomnikiem Bohaterów Powstania Wielkopolskiego. Na kamiennym epitafium wykuliśmy kolejne nazwiska tych, których czcimy jako naszych bohaterów. Oddajemy im cześć za przyczynienie się do naszej wolności, której dobrodziejstwem do dzisiaj się radujemy.

Oni swoją chwałę wykuwali przed wiekiem na przez nich ukochanej i ukochanej przez nas Ziemi Wielkopolskiej.

Kim byli oni, zanim wsławili się czynami, dzięki którym zasłużyli na nasze uznanie, wdzięczność i chwałę na wieki. Nie tylko Ci, którzy złożyli najwyższą ofiarę, jaką była ofiara życia, ale także Ci, którzy potem przez lata budowali przyszłość swojej, naszej, ukochanej i cudownie ocalonej Ojczyzny – Ziemi Wielkopolskiej.

Byli zwyczajnymi obywatelami: aptekarzami, leśnikami, stolarzami, robotnikami, nauczycielami, kupcami. Pozornie na co dzień niczym się nie wyróżniali, ale tak naprawdę każdy z nich nosił w sobie niezniszczalny gen polskości, chociaż żaden z nich nie pamiętał wolnej i niepodległej ojczyzny.

Kiedy więc dopalała się najstraszniejsza w dziejach cywilizacji pożoga wojenna, właśnie oni – noszący w sobie, a przechowany przez pokolenia, ten nieśmiertelny gen polskości – postanowili rzucić dla tej niepodległej na stos swój życia los.

Czy czuli się bohaterami, o czym myśleli, kiedy tutaj, gdzie my jesteśmy dzisiaj, zostawiali swoich najbliższych, wszystko, co ukochali i w mroku nocy wsiadali do pociągu. Marnie uzbrojeni ze zdobycznymi karabinami w dłoni kierowali się na północ: na Gniezno, Zdziechową, Szubin. Bohaterstwo nie pochodzi z jakiegoś szczególnego namaszczenia, nie jest też specjalną cechą nadaną przez bogów. Jest prostym odruchem, który rodzi się ze zwykłego poczucia wspólnoty, obowiązku i tego genetycznego wewnętrznego imperatywu, który pcha nas ku rzeczom najważniejszym – ku rzeczom pospolitym zarazem.

Cóż warty byłby ten posąg kamienny, te epitafia, litery w skale wykute, gdyby nie nasza i ich wiara w nieprzemijalność naszych uczynków, trudu, odwagi, ale przede wszystkim, gdyby nie ta pasja i miłość do ludzi i ziemi ojczystej.

To nie granitowa skała przywleczona przez człowieka na to miejsce cmentarne, oprawiona wprawną ręką artysty i kamieniarza, tylko wdzięczność i pamięć o ich uczynkach nas dzisiaj tutaj gromadzi. Ale pamiętajmy, że bez nas samych, bez naszych codziennych dobrych uczynków, bez naszych dobrych wyborów, bez poczucia tożsamości wspólnoty cała pamięć i chwała niechybnie pójdzie w zatracenie.

Chwała bohaterom, wczoraj i dziś chwała.

Dionizy Jaśniewicz

28 grudnia 2018 roku


 

« wstecz

Newsletter